مسلمانان كه كارى ضرورى و فوتى داشتند از پيغمبر اجازه ميگرفتند و ميرفتند و وقتى كارشان انجام مييافت دوباره برميگشتند و به كار حفر اشتغال ميجستند خداوند درباره اين گروه چنين گفت : إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ إِذا كانُوا مَعَهُ عَلى أَمْرٍ جامِعٍ لَمْ . يَذْهَبُوا حَتَّى يَسْتَأْذِنُوهُ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ أُولئِكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ فَإِذَا اسْتَأْذَنُوكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمُ . « 1 » يعنى مؤمنان كسانى هستند كه به خدا و رسول ايمان آورده‌اند و وقتى با او به كار جمعى مشغولند ( از محل كار ) نميروند تا از او اجازه بگيرند . كسانى كه از تو اجازه ميگيرند آنهائى هستند كه به خدا و رسول وى ايمان دارند . وقتى براى يكى از كارهاى خود اجازه خواستند به هر كدام از آنها ميخواهى اجازه بده و برايشان آمرزش بخواه و نيز درباره منافقانى كه بدون اجازه پيغمبر از كار فرار ميكردند گويد : لا تَجْعَلُوا دُعاءَ الرَّسُولِ بَيْنَكُمْ كَدُعاءِ بَعْضِكُمْ بَعْضاً قَدْ يَعْلَمُ اللَّهُ الَّذِينَ يَتَسَلَّلُونَ مِنْكُمْ لِواذاً فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِيبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ يُصِيبَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ . « 2 » يعنى دعوت پيغمبر را مانند دعوت خودتان مدانيد . خدا آنهائى را كه پنهانى از كار ميگريزند ميشناسد آنها كه با فرمان پيغمبر مخالفت ميكنند بايد بترسند از اينكه فتنه‌اى بدانها برسد يا عذابى دردناك به آنها برسد . مردم قريش و همراهانشان از اعراب تهامه و كنانه كه عده آنها به ده هزار كس مىرسيد در نزديكى مدينه فرود آمدند ، مردم غطفان و پيروانشان نيز در نزديكى كوه احد جاى گرفتند ، پيغمبر با سه هزار كس از مسلمانان در بيرون مدينه پهلوى كوه سلع لشگرگاه ساخت

--> ( 1 ) - سوره نور آيه 62 ( 2 ) - سورهء نور آيه 63